Formacja specyficzna

Formacja specyficzna

Formacja specyficzna kandydata do kapłaństwa przebiega zgodnie ze wskazaniami i normami ustanowionymi przez Kościół i Zgromadzenie i zmierza do przygotowania kapłana duszpasterza i wychowawcy w duchu salezjańskim. Formacja specyficzna salezjanina koadiutora daje mu, wraz z pogłębieniem dziedzictwa duchowego Zgromadzenia, należyte przygotowanie teologiczne w aspekcie jego konsekracji jako laika i dopełnia jego przygotowanie do pracy wychowawczo-apostolskiej.

Konstytucje salezjańskie, art. 116.

Formacja specyficzna kandydata na kapłana oparta jest o wskazania i normy Kościoła i Zgromadzenia Salezjańskiego, i ma na celu przygotowanie salezjanina kapłana, pasterza i wychowawcy w perspektywie salezjańskiej. Formacja specyficzna salezjanina kapłana lub diakona dąży do przygotowania salezjanina powołanego do wprowadzenia w życie misji do młodzieży poprzez święcenia kapłańskie czy diakońskie, przeżywając go we wspólnocie we współodpowiedzialności braterskiej razem z salezjaninem koadiutorem, wyrażając go w kontekście Rodziny Salezjańskiej i w szerokim horyzoncie Kościoła i świata.
Mając na uwadze specyficzność salezjańska, można podkreślić następujące obiekty formacji:
przyjmować uczucia Chrystusa Kapłana, których tak jak ks. Bosko jest świadkiem dla potrzebującej młodzieży i żyć posługą jako doświadczeniem duchowym
czuć razem z Kościołem, wcielić tożsamość kapłana tak jak jest prezentowana przez Kościół
wzrastać w świadomości, że posługa kapłańska jest wymiarem specyficznym własnego powołania salezjańskiego i jego charakterystyką: poprzez aspekt młodzieżowy i edukacyjny, poprzez naturę wspólnotowa, poprzez obowiązek bycia księdzem zawsze i wszędzie w różnych działaniach, dziełach i funkcjach
rozwijać własną wrażliwość ducha salezjańskiego dla wymiaru katechetycznego, powołaniowego i maryjnego w czasie spełniania posługi kapłańskiej
dojrzewać w postawie rozeznania duchowego i pastoralnego naprzeciw osobom i zdarzeniom, aby móc orientować i akompaniować pojedynczych i wspólnoty
nabyć solidną i dostosowaną do obecnego czasu formacje teologiczna i pastoralna, w harmonii z kierunkami Kościoła i Zgromadzenia;
nabyć doświadczenia w posłudze lektoratu i akolitatu, diakonatu i prezbiteratu w kontekście wspólnoty lokalnej i inspektorialnej;
– ukształtować w sobie sprawność nabywania mądrości z życia, która będzie przygotowaniem do podjęcia się formacji ciągłej.
Formacja na tym etapie odbywa się w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie i trwa 4 lata. Na tym etapie formacji salezjanin składa śluby wieczyste, przyjmuje święcenia diakonatu i prezbiteratu. Równocześnie formacja intelektualna wieńczona jest egzaminem magisterskim na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie. Niektórzy współbracia realizują swoją formację specyficzną w placówkach zagranicznych w Jerozolimie i Rzymie.

Wspólnota teologiczna w Krakowie – 2018 r.