Michał Kubacki

Michał urodził się 6 września 1898 roku w Biechowie w Wielkopolsce. Wybierając powołanie salezjańskie wstąpił do nowicjatu w Czerwińsku nad Wisłą. W 1931 roku otrzymał święcenia kapłańskie, po których skierowano go do pracy katechetycznej i wychowawczej. Od 1933 roku był wikariuszem w Bazylice Najświętszego Serca Jezusowego na warszawskiej Pradze. Podczas II Wojny światowej ksiądz Michał podjął się próby ratowania żydowskich dzieci z warszawskiego getta. Dzięki jego staraniom ocalała m.im. Halinia Aszkenazy-Engelhard – pisarce i działaczce społecznej.
W swoich wspomnieniach napisała o nim:  Zdałam się zupełnie na tego człowieka, do którego od pierwszej chwili poczułam wielkie zaufanie. Dobroć i uczciwość patrzyły mu z twarzy. Najpierw zatroszczył się, żeby mnie nakarmić, następnie wyszukał dla mnie w archiwum metrykę chrztu. W przeciągu paru minut posiadałam to, o co walczyły dziesiątki tysięcy Żydów – dokument, za który ludzie płacili wiele pieniędzy. Ksiądz Kubacki wtajemniczył w moje pochodzenie gospodynię miejscowego Caritasu, którego był dyrektorem. Miał on do niej całkowite zaufanie, ale dla pełnego bezpieczeństwa zaprzysiągł ją w imię Chrystusa. Poszłam z moją opiekunka do kuchni Caritasu, która od tego momentu stała się moim drugim domem.
Po wojnie ksiądz Michał pracował jako wiejski probosz w Lubrzy. Zmarł 18 lipca 1978 roku w Lubrzy. W 1997 roku Izraelski  Instytut Pamięci Męczenników i Bohaterów Holocaustu uchonorował go pośmiertnie orderem  Sprawiedliwych wśród narodów świata. W 2008 roku otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.